“Laten we vreemdgaan met elkaar, Adriaan.”

 

Overspel: een verschijnsel van alle tijden. Maar wat als je eigen vrouw je voorstelt om overspel met haar te plegen? Voor deze keuze komt Adriaan Zegelwaard te staan,
als zijn vrouw Philomeen hem dit psychologische spel voorlegt.

Heel lang twijfelt hij of de vrouw met wie hij vreemdgaat, en die zich Celeste noemt, wel zijn eigen vrouw is. Ook laat Philomeen (of is het nu toch Celeste?) haar ware bedoeling in het ongewisse. Na een plots overlijden blijkt wie Celeste écht was.

De intrige houdt ons vervolgens tot de laatste pagina in haar greep. In een ragfijn spel met het dubbelgangersmotief draait Adri van Beelen zowel de hoofdpersoon als de lezer voortdurend een rad voor ogen.